พ.ศ. 2515 เกิดเหตุเด็กสาวในหมู่บ้านชนบทที่ห่างไกลในจังหวัดกาญจนบุรี เสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา เมื่อได้ยินเสียงชวนขนหัวลุก “ธี่หยด… ธี่หยด…” ในยามราตรี
หลังจากยักษ์ปลดประจำการเขาได้รับโทรเลขด่วนจากประพันธ์ นายทหารที่สนิท ผู้ซึ่งได้รับคำสั่งจาก บุญเย็น ผู้เป็นมารดาว่าให้รีบกลับมาบ้าน หลังจากที่มีข่าวเด็กสาวตายอย่างน่าสยดสยองแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว
หยาดสัมผัสได้ถึงภัยเร้นลับที่คืบคลานเข้ามาในหมู่บ้าน และแย้มน้องสาวของเธอเริ่มมีอาการแปลก ๆ หลังจากเจอหญิงชุดดำลึกลับระหว่างกลับจากโรงเรียน อาการของแย้มทรุดลงเรื่อย ๆ พร้อมท่าทีประหลาดอย่างหาคำตอบไม่ได้ ทุกคืนแย้มจะตื่นขึ้นและหันมามองยี่ หยาดพยายามจับตาดูแย้มว่าเป็นอะไร แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงธี่หยด หยาดก็จะสลบลงไปและไม่รู้สึกอะไรเลยจนถึงเช้า
ยักษ์ ยศ และยอด พี่ชายทั้งสามคนเริ่มสังเกตเห็นถึงอาการผิดปกติของแย้ม และพยายามช่วยกันจับตาดู
คืนหนึ่งยักษ์ตัดสินใจนั่งเฝ้าทั้งคืน จนเริ่มได้ยินเสียงธี่หยด ยักษ์กำลังจะสลบ แต่มือเขาพลาดไปอิงไฟเลยสะดุ้งตื่น ทันใดนั้นยักษ์จึงหยิบปืนไล่ยิงผีไปทั่วไร่ ทุกคนต่างตกใจกับปฏิกิริยาของยักษ์ และมุ่งหาคำตอบว่าแย้มหายไปไหน
จนกระทั่งยศและยอดเจอแย้มนอนสลบอยู่ใกล้กอไผ่ ทั้งสองจึงรีบนำแย้มกลับมาบ้านพร้อมกับให้นอนพักรักษาตัว วันต่อมา ประพันธ์นำหมอผีเข้ามาที่บ้าน หมอผีที่เห็นอาการของแย้มก็รู้ได้ทันทีว่าผีที่เข้าสิงแย้มเป็นผีที่เล่นกับจิตใจคน และมันตั้งใจยึดร่างของแย้มเพราะเป็นร่างที่มีพลังทิพย์สูง หรือก็คือร่างที่เจ้าของร่างเคยเกือบเสียชีวิตมาแล้วแต่รอดฟื้นกลับมาได้ บุญเย็นจึงรู้ทันทีว่าที่แย้มตกเป็นเป้าหมาย เพราะตอนเด็กแย้มเคยเป็นไข้มาลาเรียและเกือบเอาชีวิตไม่รอด
หมอผีจึงไล่หาต้นตอของเหม็นในบ้าน จนไปเจอเข้ากับกอไผ่ที่เฮียฮั่งผู้เป็นบิดารักมาก หมอผีสั่งให้โค่นกอไผ่ทิ้งและก็ได้พบกับของเหม็นที่ผีได้มาคายทิ้งไว้ หมอผีจึงสั่งให้ยักษ์เผาของพวกนี้ทั้งหมด เมื่อสิ้นฤทธิ์ไฟ แย้มจึงสลบลง แต่ยังอยู่ในอาการโคม่า หมอผีจึงได้สั่งให้รีบพาตัวแย้มไปยังโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด แต่คนขับรถต้องเป็นคนจิตแข็ง ยักษ์จึงต้องรับหน้าที่ขับรถพาแย้มไปส่งโรงพยาบาลให้ไวที่สุด ก่อนที่ผีจะตามมาทวงร่างแย้มคืน
ระหว่างทางแย้มกลับถูกผีชุดดำสิงเข้าอีกครั้ง คราวนี้ผีชุดดำร่ายมนต์ตั้งใจให้ยักษ์หลับในเพื่อที่จะได้ขับรถชนจนเสียหลัก ผีชุดดำจึงเผยว่าใจจริงเธอไม่ได้ตั้งใจเอาร่างแย้ม แต่ตั้งใจเอาร่างน้องคนเล็กซึ่งก็คือยี่มากกว่า แต่เพราะเล่นกับแย้มแล้วสนุก มันจึงเลือกที่จะยึดร่างแย้มไปเป็นตัวตายตัวแทนของยายช่วยแทนยี่ ยักษ์เห็นท่าไม่ดีเลยตัดสินใจเอามีดแทงแขนแย้มให้เลือดออก พริบตาที่มีดแทงลงที่แขนของแย้ม ผีชุดดำก็ร้องให้อย่างบ้าคลั่งก่อนหลุดออกจากร่างแย้ม บัดนี้ผีชุดดำไม่สามารถยึดร่างแย้มได้อีกต่อไป เพราะร่างแย้มสิ้นซึ่งพลังทิพย์แล้ว ยักษ์จึงได้โอกาส เอาปืนที่ใส่กระสุนอาคมยิงใส่ผีชุดดำจนสลายไป
ยักษ์พาแย้มมาส่งที่โรงพยาบาลได้สำเร็จ อาการของแย้มดีขึ้นตามลำดับ ครอบครัวดีใจที่ได้แย้มคนเดิมกลับมา และหวังว่าเรื่องร้ายๆ ทั้งหมดจะจบลง แต่แล้วในคืนวันที่หมอกำลังจะให้แย้มออกจากโรงพยาบาล หยาดกลับได้ยินเสียงธี่หยดขึ้นมาอีกครั้ง แย้มลุกขึ้นนั่ง พร้อมถอนฟันฝากหยาดไว้หนึ่งซี่ และบอกว่าบัดนี้หมดเวลาของเธอแล้ว หยาดตกใจกับคำพูดของแย้ม เพราะนั่นทำให้เธอรู้ทันทีว่าที่นั่งอยู่ข้างหน้าคือผีชุดดำที่กำลังมาบอกลาหยาด สิ้นคำพูดแย้มก็ล้มลงและชักดิ้นชักงอก่อนเสียชีวิตไปในที่สุด
หลังงานศพของแย้มจบลง ยักษ์เดินทางกลับไปยังจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง เขาใช้ขวานที่เตรียมมาด้วย ฟาดลงไปที่ศาลเพียงตาแบบไม่มีการลังเล และจุดไฟเผาไปพร้อมกัน ยักษ์ได้แต่หวังแค่ว่า ผีชุดดำจะหายไปกับสิ่งที่เขาทำตอนนี้ ถ้าไม่เช่นนั้น เขาต้องเป็นฝ่ายไล่ล่าผีนั่นจนกว่าจะตายไปข้างหนึ่ง
