เรื่องราวเริ่มต้นในชุมชนแห่งหนึ่ง โยชิเอะ ซูซูกิ คุณแม่บ้านที่ดูแลลูกสาวชื่อ เมย์ และรับฝากเด็กๆ ในหมู่บ้าน
วันหนึ่งโยชิเอะต้องออกไปซื้อของข้างนอก จึงกำชับให้เมย์ดูแลเพื่อนๆ และอยู่แต่ในบ้าน เธอเป็นคนระมัดระวังมาก ถึงขั้นเก็บของมีคมทุกอย่างก่อนออกจากบ้าน
ในระหว่างที่เธอไปร้านสะดวกซื้อ เธอได้ยินคนคุยกันเรื่องคนน่าสงสัยที่โรงเรียนเตือนให้ระวัง ทำให้เธอกังวลและรีบกลับบ้าน แต่เมื่อมาถึงบ้าน เธอกลับไม่พบเด็กๆ แม้แต่คนเดียว ทุกคนแยกย้ายกลับบ้านหมดแล้ว
แต่มีเพียงแค่เมย์นั้นที่หายตัวไป ทุกคนจึงช่วยกันตามหาไปทั่ว จนกระทั่ง ทาดาฮิโกะ สามีของเธอที่เป็นหมอรีบกลับมา พบตำรวจมาที่บ้าน โดยพวกเขาบอกว่าจะช่วยตามหา จนในที่สุดทุกคนก็กลับไปกันหมดแล้ว
แล้วความจริงอันน่าสลดก็ถูกเปิดเผย เมื่อโยชิเอะเปิดเครื่องซักผ้าเพื่อจะซักผ้าปูโต๊ะที่เปื้อนน้ำ เธอพบร่างของเมย์เสียชีวิตอยู่ในนั้น จากการเล่นซ่อนแอบกับเพื่อนๆ และขาดอากาศหายใจตาย โยชิเอะกรีดร้องจนแทบเสียสติ
1 ปีต่อมา เธอต้องเข้ารับการบำบัดและโทษตัวเองมาตลอด ว่าเพราะเธอไม่ยอมเปลี่ยนเครื่องซักผ้ารุ่นใหม่ที่มีระบบความปลอดภัย เมย์จึงต้องตาย
แม่สามีแนะนำให้โยชิเอะนำของใช้ของเมย์ไปทำพิธีเผาส่งวิญญาณ ในระหว่างที่เธอเดินตามใบปลิวที่ปลิวไปตามลม เธอได้พบกับตุ๊กตาขนาดเท่าเด็กตัวหนึ่งในร้านขายของเก่าและตัดสินใจซื้อมา
โยชิเอะเริ่มปฏิบัติกับตุ๊กตาเหมือนเป็นลูกสาวจริงๆ ทั้งป้อนข้าว พับเสื้อผ้าให้ ตัดเล็บ และที่น่าขนลุกคือเธอตัดผมให้ตุ๊กตาจนมีทรงผมเหมือนเมย์ แม้สามีจะกังวล แต่หมอบอกว่านี่คือ “ตุ๊กตาบำบัด” เพื่อช่วยเยียวยาจิตใจ
ต่อมาครอบครัวนี้มีลูกสาวคนใหม่ชื่อ ไม โยชิเอะเริ่มหันมาสนใจไมมากขึ้นและเก็บตุ๊กตาใส่กล่องไว้ในตู้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป 5 ปี ไมไปเจอตุ๊กตาตัวนั้นในตู้และขอเอาออกมาเล่น โยชิเอะสังเกตเห็นว่า ผมของตุ๊กตายาวขึ้น กว่าเดิมมาก
ไมเริ่มคุยกับตุ๊กตาที่เธอเรียกว่า “อายะ” และบอกแม่ว่าอายะอิจฉาเธอ เหตุการณ์เริ่มรุนแรงขึ้นเมื่อเพื่อนของไมมาเล่นที่บ้านและถูกกัดที่แขน ไมยืนยันว่าอายะเป็นคนทำแต่ไม่มีใครเชื่อ
โยชิเอะเริ่มเจอเหตุการณ์แปลกๆ เช่น เห็นรูปถ่ายของเมย์ถูกขีดฆ่าด้วยปากกาสีดำ และตุ๊กตาแอบมานอนบนเตียงกับเธอในตอนกลางคืน
โยชิเอะพยายามเอาตุ๊กตาไปทิ้งหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ พนักงานเก็บขยะที่รับตุ๊กตาไปทิ้งก็เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตอย่างสยดสยอง ความเครียดทำให้โยชิเอะเริ่มแยกแยะความจริงกับภาพลวงตาไม่ออก เธอเกือบจะฆ่าลูกสาวตัวเองเพราะเห็นภาพหลอนว่าไมเป็นตุ๊กตา
ทาดาฮิโกะเริ่มสืบหาประวัติจนพบว่าตุ๊กตาตัวนี้สร้างโดย ยาซึโมโตะ โคอิจิ ผู้ที่นำกระดูกและชิ้นส่วนร่างกายของลูกสาวที่ชื่ออายะมาทำเป็นตุ๊กตา
เมื่อรู้ความจริง เขาพยายามส่งตุ๊กตาไปทำพิธีที่วัด แต่ความเฮี้ยนก็ยังไม่หยุด แม่ของทาดาฮิโกะถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
สุดท้าย โยชิเอะ ทาดาฮิโกะ และหมอผีชื่อ คันดะ เดินทางไปยังเกาะบ้านเกิดของอายะเพื่อนำตุ๊กตาไปฝังรวมกับศพแม่ของเธอ ในระหว่างทำพิธี พวกเขาต้องต่อสู้กับวิญญาณร้ายที่พยายามขัดขวาง โยชิเอะเกือบถูกดึงลงไปในหลุมศพ แต่เธอก็รอดมาได้โดยการตัดผมตัวเองที่ติดอยู่ในโลงออก
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ดูเหมือนทุกอย่างจะจบลงด้วยดี แต่ภาพวงจรปิดเผยให้เห็นความจริงที่น่ากลัวว่า อายะ (ตุ๊กตา) เกลียดแม่ของตัวเองมากเพราะถูกแม่ตีทุกวัน การที่พวกเขาเอาอายะไปฝังรวมกับแม่จึงเป็นการส่งเธอกลับไปสู่ความทุกข์ทรมาน
ในตอนจบ ทาดาฮิโกะและโยชิเอะมีอาการเหมือนคนไร้สติ พวกเขาเดินเข็นรถที่มีตุ๊กตาอายะออกไปโดยไม่สนใจเสียงร้องเรียกของไม ลูกสาวจริงๆ ของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
ทิ้งท้ายด้วยความรู้สึกว่าวิญญาณร้ายยังคงวนเวียนและครอบงำครอบครัวนี้ต่อไป
